تاکتیک در لغت به 3 معنا آمده است:

1- یک روال حساب شده برای دستیابی به برخی نتایج

2- ابزارهای استادانه

3- هنر نیروآرایی

حال 7 تاکتیک ضروری که در مذاکرات می تواند مورد استفاده قرار گیرد را توضیح می دهیم. این تاکتیک ها با بصیرت و تسلط و به صورت استراتژیک بایستی به کار گرفته شوند. با دقیق شدن روی تعریف واژگان "تاکتیک" ما به 3 مفهوم می رسیم:

1- "Calculated" به معنای مراقبت در انتخاب آنچه می خواهیم به کار بگیریم. و ضرورت توجه به زمان مناسب و زمان بندی مناسب استفاده از آنها.

2- "Skilful" که تأکید می کند آنهایی که از این ابزارها استفاده می کنند واقعاً ماهر و استاد باشند.

3- "Art" به معنای این که آموزش ، تجربه و تمرین زیاد لازم است تا مقدار بهینه ای از آنها مورد استفاده واقع شود.

بسیار ضروری است که به هر مذاکره ای به صورت مستقل توجه شود و بررسی شود که کدام تاکتیک برای هر مذاکره مناسب است. بدیهی است هر مذاکره ای طیفی از تاکتیک ها را می طلبد که در نوع خود ویژه و منحصر بفرد است. و نیز بسیار حیاتی است که به طرف های دیگر یا طرف مقابل مذاکره نیز توجه کنیم. به خاطر داشته باشید این انسان ها هستند که مذاکره می کنند نه سازمان ها و شرکت ها. برخی از تاکتیک ها بهتر از بقیه عمل می کنند. تاکتیک های مشابه برای افراد مشابه در وضعیت های متفاوت ممکن است نتیجه متفاوت داشته باشد.

شبکه‌‌ ملی متشکل از زیرساخت‌های ارتباطی، مراکز داده‌ی توسعه یافته داخلی دولتی و غیردولتی و همچنین زیرساخت‌های نرم‌افزاری است که در سراسر کشور گسترده شده است. این شبکه ظرفیت لازم برای "نگهداری و تبادل امن اطلاعات داخلی درکشور به منظور توسعه‌ی خدمات الکترونیکی" و "دسترسی به اینترنت" از طریق بستر ارتباطی باند پهن‌ سراسری برای کاربران خانگی، کسب‌وکارها و دستگاه‌های اجرایی را فراهم می‌کند. این شبکه تجمیع کننده‌ شبکه‌های اختصاصی، محلی و ملی در کشور است که از دو بخش اختصاصی و عمومی تشکیل می‌شود. بخش اختصاصی برای ارتباط و تبادل اطلاعات و خدمات دستگاه‌های اجرایی با یکدیگر و بخش عمومی برای ارایه خدمات به کاربران عمومی است و این دو بخش در نقاطی نظیر مراکز داده با یکدیگر اتصال دارند.

ماموریت‌های شبکه ملی اطلاعات

- صرفه جویی و کاهش هزینه های ارتباط با اینترنت در کشور به وجود می آید.

با ساماندهی این شبکه بهره برداری حداکثری از توان بخش خصوصی از طریق ایجاد فضای رقابتی عادلانه به وجود می آید و می توان انتظار داشت بستر ارتباطی امن و پیشرفته برای توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور فراهم شود و مهمتر از آن شرایط  صرفه جویی و کاهش هزینه های ارتباط با اینترنت در کشور به وجود می آید.

از جمله اهداف این شبکه می توان به موراد ذیل اشاره کرد:

1. دسترسی کاربران ایرانی به پهنای باند 20 مگا بیت بر ثانیه در شبکه ملی اطلاعات

2. -پرداخت 80 درصد پرداختها به صورت الکترونیکی

3. ارائه الکترونیکی صد درصد خدمات دولت به دولت

4. اتصال 60درصد از خانوارها و کلیه کسب و کارها به شبکه ملی اطلاعات و اینترنت تا پایان برنامه پنجم

5. کسب رتبه دوم منطقه ای سرانه پهنای باند و سایر شاخصهای ارتباطات و فناوری اطلاعات در پایان برنامه

6. بدست آوردن سهم 2 درصد صنعت ICTدر تولید نا خالص داخلی تا آخر برنامه

7. اتصال کلیه دستگاهها به شبکه ملی اطلاعات

8. با افزایش باند پهن جهش در رشد تولید ناخالص ملی کشورتا پایان برنامه پنجم , (با توجه به اینکه افزایش 10 درصدی در ضریب نفوذ فناوری اطلاعات باعث افزایش تولید ناخالص ملی به میزان 4/1 درصد در کشورهای پیشرفته و 2/1 درصد در کشورهای توسعه یافته می شود.)

شاید در سال‌های اولیه راه‌اندازی این‌گونه اپ‌ها مدل‌های درآمدزایی آنها بسیار ابتدایی و در حد تبلیغات بوده باشند ولی در سال‌های اخیر این مدل‌ها بسیار پیچیده‌تر شده‌اند و هر سال مدل‌های هوشمندانه‌تری برای درآمدزایی این‌گونه اپ‌ها ابداع می‌شوند.

 وایبر، تلگرام و واتس اپ برای ادامه حیات خود نیاز به مدل درآمدی دارد تا بتواند هزینه‌های خود را تامین کند و خدمات بهتری را به مشتریان ارائه دهد. سال گذشته فیس‌بوک، واتس اپ را با قیمت ۱۹ میلیارد دلار خریداری کرد و نکته جالب درباره این اپلیکیشن این است که این شرکت در حال حاضر ۵۵ کارمند بیشتر ندارد.

 مارک زوکربرگ برای خرید واتس اپ که در آن زمان ۴۵۰ میلیون کاربر داشت، ۱۹ میلیارد دلار به صورت نقدی و سهام پرداخت کرد، یعنی به ازای هر کاربر ۴۲ دلار هزینه کرد. این در حالی است که هفته قبل از خرید واتس اپ توسط فیس‌بوک، شرکت راکوتن اپ وایبر را با ۲۸۰ میلیون کاربر به قیمت ۹۰۰ میلیون دلار خریداری کرد. با محاسبه ساده‌ای می‌توان دریافت که راکوتن به ازای هر کاربر وایبر ۲۱/ ۳ دلار هزینه کرده است. اما چطور ممکن است اپلیکیشنی مانند واتس اپ با این تعداد کارمند محدود ۱۹ میلیارد دلار قیمت داشته باشد؟

 واقعیت این است که شیوه ارزش گذاری نسبت به گذشته بسیار تغییر کرده است. شرکت‌ها دیگر بر اساس دارایی‌های فیزیکی ارزش‌گذاری نمی‌شوند، چه بسا ممکن است یک محصول سال‌ها تجاری‌سازی نشود و سرمایه‌گذاران آن سال‌ها برای بازگشت سرمایه و سود خود صبر کنند. به همین دلیل است که بسیاری از اپلیکیشن‌های پیام‌رسان از این رویه پیروی می‌کنند.

موضوع اساسی در هر کسب و کار مبتنی بر اینترنت جذب کاربر است و بعد از جذب کاربر، کسب‌وکارها راه‌های متعددی را برای درآمدزایی پیدا می‌کنند و هر روز مدل‌های درآمدی جدید و هوشمندی برای این‌گونه کسب‌و‌‌کارها ابداع می‌شوند. حتی کشورهای استفاده‌کننده از اپلیکیشن‌های پیام‌رسان نیز در در‌آمدزایی و در نتیجه در ارزش‌گذاری‌ها بسیار اهمیت دارند. ریشه این امر نیز در مدل‌های درآمدی اینگونه اپلیکیشن‌ها نهفته است. زیرا به هر ترتیب باید جامعه هدف امکان خرید یا پشتیبانی سرویس‌ها و محصولات اپلیکیشن مورد نظر را داشته باشد.حتی میزان شناخت و نزدیکی سرمایه‌گذاران و خریداران با جامعه هدف نیز نقش موثر و مهمی در ارزش‌گذاری این گونه شرکت‌ها بازی می‌کند. اما چه روش‌هایی برای تجاری‌سازی و درآمد آفرینی برای این‌گونه اپلیکیشنها وجود دارد؟